De witte herder: na veel weerstand toch erkend in Nederland
In het vorige boekje heeft u het eerste deel van het verhaal over de witte herder kunnen lezen. Dit is het tweede en laatste deel van het verhaal. Vanaf 1 mei 1999 is de witte herder officieel erkend in Nederland. Voor de liefhebbers van deze honden was duidelijk geworden dat zij niet meer als variant binnen het Duitse herder ras verder konden. Men heeft hier tal van pogingen voor ondernomen maar de Verenging van Duitse Herders (VDH) wilde er absoluut niets van weten. Daarom is men een eigen weg ingeslagen met als doel de witte herder erkend te krijgen als apart ras.
Om dit te kunnen bereiken was het van belang dat er één rasvereniging kwam. Vanaf de herintroductie van de witte herder in Nederland waren er twee rasverenigingen. Na enig overleg besloten deze twee te fuseren. Pas vanaf de oprichting van de Witte Herder Vereniging Nederland (WHVN) in 1995 is de Raad van Beheer serieus gaan luisteren. De WHVN is door de Raad aangewezen als enige vertegenwoordiger voor het ras in Nederland. Ook werden er vanaf dat moment keurmeesters aangewezen die op de shows van de WHVN de honden konden keuren.
De insteek van de WHVN is vanaf het begin geweest eenheid te creëren in het witte herder land, zowel op nationaal als op internationaal gebied. Om een wereldwijde erkenning te verwezenlijken is een wereldwijde aanpak nodig. De FCI stelt ook dat er, voordat zij kunnen overgaan tot een erkenning, sprake moet zijn van een internatonaal overleg. Verder heeft de FCI een aantal voorwaarden gesteld waaraan het ras moet voldoen voordat men tot erkenning kan overgaan. De belangrijkste hiervan is een specifieke voorwaarde op het gebied van bloedlijnen en generaties. Vanuit de WHVN, maar ook internationaal, is men hier druk mee bezig. Wel is duidelijk dat deze richtlijn op dit moment niet gehaald wordt, maar dat is slechts een kwestie van tijd.
Vooruitlopend hierop is er gestreefd naar een nationale erkenning. In Nederland is deze status vanaf 1 mei 1999 door de Raad van Beheer toegekend. Voor de ontwikkeling van het ras is dit zeer belangrijk. Nu kunnen de honden bijvoorbeeld ook voor de Maatschappelijk Aanvaardbaar Gedrag test in aanmerking komen. Ook betekent dit dat ze nu op de grotere shows mogen worden tentoongesteld. Een en ander houdt wel in dat ze alleen in aanmerking kunnen komen voor de Best Of Breed (BOB) status. Voor de nationale prijzen (CAC) en internationale prijzen (CACIB) moet men voorlopig nog even geduld hebben. De weg naar internationale is nog even niet uitgewandeld.
De witte herder is een veelzijdige gezinshond. Ze zijn wat gevoeliger en zachter van karakter dan hun Duitse voorouders. Door hun werkkarakter zijn ze prima geschikt voor diverse recreatie- en sportdoeleinden. Ze hebben net als veel andere herders de 'will to please'. Op z'n Hollands betekent het dat ze het leuk vinden om de baas te plezieren. Ze worden ook voor de serieuzere werkzaamheden gebruikt; zo zijn ze in dienst als blindengeleidehond en als reddingshond. Als politiehond zijn ze, door hun zachte karakter, wat minder geschikt.
Bij het ontstaan van een nieuw ras komt er ook altijd het probleem van wildgroei in de fokkerij om de hoek kijken. Lieden die hun kans zien om een grijpstuiver te verdienen zetten, zonder zich om het ras of de honden te bekommeren, zoveel mogelijk pups op de wereld. Voor een beginnend ras als de witte herder kan dit funest zijn. Juist een nieuw ras moet zorgvuldig en met een doordacht beleid worden opgezet, anders zit dat ras binnen de kortste keren vol met allerlei erfelijkheidsproblemen. Het is daarom dat er bij geïnteresseerde mensen op wordt aangedrongen om zich tot de erkende rasvereniging te wenden alvorens tot aankoop van een rashond over te gaan. De rasvereniging heeft vaak te maken met een beperkte wachtlijst. Men wordt gevraagd dit niet te zien als een beperking maar als een bezinningsperiode. Een al te impulsieve aankoop wordt door de rasvereniging afgeraden. Een hond koopt men immers voor het leven.
Voor meer informatie over de witte herder vereniging Nederland kunt u terecht
bij:
Witte Herder Verenging Nederland
Linthorst Homanstraat 12
7973 KG Darp
0521-343165
http://www.euronet.nl/~whvn
De vacht is de spiegel van de gezondheid
Als Dierenambulance vervoeren we regelmatig honden die niet ziek zijn, bijvoorbeeld naar een trimsalon. Maar waarom is het eigenlijk nodig dat uw hond regelmatig een trimsalon bezoekt?
Bijna iedere hond heeft vachtverzorging nodig en daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen. Zo leert uw hond de kam of borstel net zo makkelijk te accepteren als zijn etensbak. Afhankelijk van de vacht van de hond wordt de hond geborsteld, geknipt, geschoren, geplukt of gestript, gewassen en ontklit.
De ruwharige honden worden geplukt of gestript, dat wil zeggen dat de bovenste dode haarlaag met de hand verwijderd wordt zodat de nieuwe vacht alle ruimte krijgt om zich optimaal te ontwikkelen. Dit is niet zielig; juist als u dit zou nalaten loopt u het risico dat uw hond jeukklachten krijgt. De spaniëls en setters worden ook geplukt en verder met een schaar gemodelleerd. Dan heb je een groot aantal rassen die geknipt worden. Vaak bij deze rassen zie je dat de vacht snel gaat klitten. Soms is het zo erg dat heel de vacht vervilt is en dan is scheren nog de enige oplossing. Bij de langharige honden worden de wollige onderharen verwijderd en verder met een schaar gemodelleerd. Ook kruisingen en kortharige honden kunnen verschrikkelijk verharen.
Bij een trimbeurt hoort ook het schoonmaken van de oren, knippen van de nagels, verwijderen van teken en het behandelen van verstopte anaalklieren. Alles bij elkaar is dit een behandeling die zeker enkele uren in beslag neemt, maar die uw hond zeer zeker zal waarderen.
Kom gerust eens langs of bel voor meer informatie:
Hondentrimsalon Trendy-Dog (Joke Bosma)
Bergeraclaan 8
Eindhoven
Tel. 040-2692053
Stichting Cavia Stichting
Cavia is in september 1997 opgericht en heeft als doel: · Het opvangen van cavia's en ze door middel van herplaatsing weer een goed tehuis geven · Het geven van informatie over cavia's om hun welzijn en leefgenot te vergroten
Als u uw cavia('s) niet langer kunt of wilt verzorgen, een tijdelijk logeeradres zoekt of juist een cavia aan wilt schaffen, bent u bij Stichting Cavia dus aan het goede adres. Ook kunt u er terecht voor informatie over de gezondheid van uw cavia, voor nieuwe informatie en ervaringen die u met andere caviaverzorgers wilt delen of als u bijvoorbeeld een cavia vindt die op straat gezet is.
De aard van de cavia Vanwege hun zachtaardige en vrolijke karakter zijn cavia's uitermate geschikt voor kinderen. Maar ook volwassenen kunnen heel veel plezier aan dit koddige diertje beleven. Wel is het belangrijk te weten welke verzorging ze nodig hebben.
Cavia's zijn sociale dieren en leven van nature in groepsverband, Een cavia alleen zal dus gauw vereenzamen. Het liefst leeft uw cavia daarom met een of meerdere soortgenootjes samen. Laat u zich echter wel goed informeren over de beste samenstelling van de groep om ongewenste nakomelingen en vechtpartijen te voorkomen.
Cavia's zijn niet veeleisend. Met een schoon en ruim hok, dagelijks een verse pluk hooi, water en voer zijn ze tevreden. Wel vraagt de cavia veel aandacht van zijn baasje of bazinnetje. Knuffelen, borstelen en spelen behoren ook tot de dagelijkse verzorging. Reageert uw cavia misschien in het begin nog wat schichtig, al gauw zal hij u herkennen en luid fluitend begroeten.
Het Caviadrop
In 1999 is in Westervelde het Caviadorp gerealiseerd. Dit dorp fungeert allereerst
als opvang voor de cavia's, maar heeft daarnaast ook een recreatieve en educatieve
functie. Met de vele cavia's, maar ook kippen en ganzen, is de caviaboerderij
zeker een bezoekje waard.
De meeste cavia's van de Stichting Cavia verblijven in dit unieke dorp. Voor mensen die niet in de buurt van Westervelde wonen en toch een cavia van de Stichting willen opnemen verblijft een aantal cavia's bij vrijwilligers elders in het land. Zij vangen ook uw cavia op. U kunt contact opnemen met Stichting Cavia voor de adressen en telefoonnummers van vrijwilligers bij u in de buurt.
Opvang
Stichting Cavia vangt cavia's op die u, om welke reden dan ook, niet langer
zelf kunt verzorgen. U dient hiervoor wel een afstandsverklaring te tekenen
en een vergoeding te betalen als tegemoetkoming in de verzorgingskosten. Wanneer
uw cavia gezond en nog jong genoeg is, zal de Stichting Cavia op zoek gaan naar
een nieuw tehuis. Mocht dit niet lukken dan zal de cavia de rest van zijn leven
in het Caviadorp verblijven.
Adoptie
Onder de vele cavia's die Stichting Cavia opvangt zitten ook oude en minder
gezonde cavia's. Zij hebben zelf geen hinder van hun handicap, maar zijn door
de extra tijd en kosten die met hun verzorging gepaard gaan niet meer geschikt
voor herplaatsing. Voor deze cavia's heeft Stichting Cavia wel extra geld nodig.
U kunt daarom een van deze cavia's, die u zelf uit een overzicht van de betreffende
cavia's kunt kiezen, financieel adopteren. Van de betreffende cavia krijgt u
dan minstens een maal per jaar een foto en een verslagje over hoe het hem of
haar vergaat. Ook ontvangt u twee keer per jaar de Caviakrant. Dankzij u kan
de cavia zijn verdere leventje in het Caviadorp verblijven.
Herplaatsing
Stichting Cavia heeft altijd een ruime keus aan cavia's die herplaatst kunnen
worden. U kunt voor een cavia terecht bij een van de vrijwilligers in uw regio
of bij de Caviaboerderij in Westervelde. Aan een herplaatsing is echter wel
een aantal voorwaarden verbonden. De belangrijkste is dat u weet waar u aan
begint. Een cavia is geen speelgoed dat zomaar kan worden weggedaan. Stichting
Cavia heeft daarom een verzorgingsfolder samengesteld waarin alle informatie
staat over de verzorging van uw cavia('s). De herplaatsing gebeurt bij voorkeur
per twee cavia's.
Donateurs en vrijwilligers
Dat het werk van Stichting Cavia hard nodig is, blijkt uit de vele cavia's die
jaarlijks door de Stichting wordt opgevangen, maar ook weer worden herplaatst.
Ook fungeert de Stichting als landelijk informatiepunt over caviaverzorging.
Dit werk is financieel alleen mogelijk met sponsors en donateurs. Elke donateur
ontvangt twee maal per jaar de Caviakrant, boordevol nieuws en informatie over
cavia's en de Stichting Cavia.
Voor mee informatie kunt u contact opnemen met:
Stichting Cavia
Abstederdijk 57
3582 BB Utrecht
Tel. 030-2510096
www.stichtingcavia.com
Hond te water
Op 3 december 1999 kwam er een melding binnen dat er een hond was aangereden op de A2/A58 bij Best. De Dierenambulance reed direct naar de opgegeven plaats toe, maar wat schetste de verbazing van chauffeur en bijrijder: de betreffende hond, een witte herder, zat er ongedeerd op hen te wachten. De politie was er echter niet in geslaagd het dier aan te lijnen. Gezamenlijk ondernamen ze verschillende pogingen om het dier te vangen door hem proberen in te sluiten, daarbij wel zijn aanvalspogingen ontwijkend. De hond slaagde er toch in te ontsnappen en rende, midden in de spits, naar de middenberm van de snelweg en weer terug. Het was ongelooflijk maar waar: het dier slaagde hier in zonder een enkele schram op te lopen.
Samen met de vier politieagenten volgden ze de hond en troffen hem aan bij het Wilhelminakanaal, waar het dier uitgleed en in het water viel. Op de kant klimmen was niet mogelijk door de steile, ijzeren wanden. 'Dan zwem ik toch naar de overkant', moet het dier gedacht hebben en voegde de daad bij het woord. De ambulancemedewerkers en de politieagenten begaven zich zo snel mogelijk naar de overkant van kanaal, omdat het dier het slechts 15 minuten uit zou kunnen houden in het koude water.
Toen ze aan de overkant van het kanaal waren aangekomen, moesten ze zich door een meter hoge, dikke doornhaag heen worstelen om bij de waterkant te komen. En jawel, daar zwom de hond, hopeloos proberend om aan de kant te komen. Er waren al ruim 10 minuten verstreken sinds het dier in het water was gevallen en hij had geen fut meer om zijn achterpoten te gebruiken, met als gevolg dat hij een aantal maal kopje onder ging. Het was op dat moment kiezen of delen: de hond laten verdrinken of het risico lopen toch gebeten te worden. Een van de ambulancemedewerkers kon, terwijl ze werd vastgehouden door de agenten, een stuk het water inkomen en de hond in zijn nekvel grijpen. Ondanks alles probeerde de hond toch nog te bijten, maar doordat ze het dier goed vastpakte kreeg hij daar geen kans toe. Met veel trekken en sjorren belandde de hond uiteindelijk toch op de kant waar hij, ondanks zijn bijterigheid, toch een dikke knuffel kreeg.
Nadat hij afgedroogd was, een deken om zich heen had gekregen en voor de zekerheid even door een dierenarts was nagekeken, was hij toch een echte vriend aan het worden. Ondertussen had de eigenaar van het dier zich al gemeld en stond op hen te wachten bij het Dieren Opvangcentrum. Hij was zeer dankbaar voor het redden van het leven van Snow White, zoals de hond bleek te heten.
Al met al kun je wel zeggen dat Snow White een beschermengel bij zich had, want in een uur tijd heft hij heel wat gevaren moeten doorstaan en was zijn leven meer dan eens in gevaar. Dankzij de Dierenambulance en de geweldige samenwerking met de politie uit Best heeft Snow White dit avontuur toch overleefd!